Im Weargliachat (Andere Gedichte)
- Im Weargliachat.[1]
„Wôlli,[2] Buaba, uß de Ziacha[3], Jucket[4] keack in d Hosa nei’, Wôlli, ouf, ma’ gôht ge liacha! Want er denn di Letschti sei’?
Z Ôbed ka’ ma’ wieder gruaba[5], Jetza flink an d Arbet nous!“ Sait der Vater, und dia Buaba Hupfet uß de Pfulba[6] rous, Beatet gschwind da Morgaseaga,
Langet d Löffel uß der Lad, Thant a Pfanna Muas ousfeaga: „Vaterle, mer kommet grad!“ D Magd staußt d Läda nous an d Reiber[7], Fürbt[8] dernô noh d Stuba gar,
D Muater gôht mit diesi[9] Weiber Schau’ ins Wearg, denn d Zeit ischt rar. Jede liacht en Jau’[10] fürani[11], Will da gräuschta Baussa[12] hau’, Und die dicki wia die rahni[13]
Want it foul dahinta stauh’. S wead derweil so umma Neune, D Jeassazoina[14] bringt der Bua, D Krousa[15] mit der Mill[16], koi’ kleine, Mit em weißa’n Uebertua.[17]
Und dia Liacher lieget, hocket Uff da Boda, wias en gfällt, Und in d Schüssel weads jetz brocket, Bis as d Löffel oufreacht stellt. Nais[18] und Nysi[19] jeasset zaischta,
Und se trialet schiar in d Wett; Freili haunt se au am meischta, Schiar füar fainfe, Hunger ghett. Kriaget doch dia arme Tropfa Nia koi’ Mill im Hiatahous,[20]
Müasset d Bäu[21] mit Braut verstopfa Und mit Wasser schwenka’n ous. Aber was ischt dött im Au’ser?[22] Ischt as it der Brenntawei’? Jô, a Guttra[23] wia a Gau’ser![24]
S Bescht kommt gmoingle hintadrei’. Was doch so a Budel machet, Wenn sen rum im Roiha launt! Wia dia Liacher Scholla[25] lachet Und a Gschroi und Lusi[26] haunt!
„Jetz isch Höri,“[27] sait der Vater, Schuibt dia Guttra wieder ei’, „S wead a’fanga z lout des Gschnatter, Und mei’ Wearg muaß glocha sei’!“ Wia se jetz fürani schreitet,
Wia se liachet noh so ring! Aih ma’ d Weiberschröcki[28] läutet, Stôht nu’ noh a Fiderling.[29] D Weiber schlupfet jetz in d Juppa, Gauhnt in Fleacka gschwind voara’,
Denn se müaßet richta d Suppa, Daß ma’ z Zwölfe jeassa ka’. D Tisch sind gricht und d Stüahl und d Schranna, Jetz nu’ rei’ zum Gabelgfeacht! S stauhnt zwua graußi Nudlapfanna
Siedig uff de Pfannakneacht. S Weißbier in der Körbikrousa[30] Druckt bereits da Simbsa ra, Thuat as au it feindle[31] sousa, Schwemmts doch Schmotz und Nudla na.
D Liacher thant in d Stuaba treata, D Weiber wischt und d Manna hott,[32] Fanget a’ gem Jeassa beata. Und se hudlet – s ischt a Spott. Und se sitzet glei in Roiha,
Wias der Vater gornat[33] hôt, Und se thant si so vermoia,[34] Daß ma’ nix maih überlôht. Zaischta kommt a Küachlasuppa, Aber s ma’ se koiner dünn,
S schwimmet Brocka rum wia d Gruppa[35] In der graußa Schüssel dinn. Nôcha kommet gschupfti[36] Nudla, Krout und Streichat[37] sind derbei - „Hebet[38] Sorg und thant it hudla,
D Küachla kommet au gauh glei!“ D Krousa gôht jetz rum im Roiha Und ma’ feucht dia Nudla’ ei’. Denn ma’ müaßts suscht mit der Hoia[39] In dia Mäga stampfa nei’.
Endli kommt der öbrischt Sprissel[40] Von der Himmelsloiter au, D Bäuri bringt a Küachlaschüssel Aellbereits a’n Ehla hauh. Dutzad Händ dia sieht ma’ greifa
Mitanand in Küachlabearg, Koiner könnt ui jetz maih pfeifa, Gälts en goldna Baussa Wearg. Und s pureutig[41] Schmalz lauft hanna,[42] Danna[43] an de Mäuler na,
Jedes thuat uffs schmotzigscht spanna,[44] D Grait[45] wia d Gull[46] und d Alea.[47] Aber zletschta muaß ma’ houfa,[48] Endli ab die Küachla lau’, Bärig ka’ ma’s maih verschnoufa
Und der Vater beatet schau’. Und der Vater, suscht fürani, Macht as desmôl küzer a,[49] S gfällt em it des lahm Sagani:[50] „Gaunt jetz nu’ in Tenna[51] na!“
Bärig gsait, so hairet älli,[52] Machets Kreuz und dousset futt,[53] Stealzanazi[54] mit em Gälli,[55] D Wuzamei[56] mitsannt der Schlutt.[57] Haunt im Tenna au’verdrossa,
Wias des Gschäft von seall so geit, Stiefel, Toffla, Schuah und Bossa[58] Zaischta ällz uff d Seita keit,[59] Bôarfuß nôch in d Schalta[60] gstaußa Zwears dur d Schuir da Riffelbom,[61]
Denn bei so vel Dutzet Baussa Broucht ma schau’ a mächtigs Trum. Sind dernô an d Riffla gstanda Uff da Tenna feucht und häl,[62] D Manna hanna, d Weiber danna,
Paar und Paar an jedem Strähl.[63] Bolla[64] fallet ganze Häufa Mit de dürre Blättla na. D Riffler thant jetz singa, pfeifa, Au anand uff d Bückel schla
Mit de schweri Bollasanga,[65] Freili gschieht es nu’ im Gspaß, Aber s wead derbei ma’ manga Denischt doch a'n Aeugle naß. Nysi woißt so alti Schnôka,[66]
Zennat[67] wia’n a bißger Goul Und verzuiht druff zum a Hôka[68] Wieder glei s Hanswuschtelmoul. D Buaba, d Mädla, d Weiber lachat, S ischt a reachti Kugelfuahr,[69]
S gôht, wenn Alti Possa machet, Bei de Jungi über d Schnuar. Wäger, dô ischt au so ganga, Haunt anand bereits verküßt. „Halt, i will ui s Weatter sanga!“[70]
Sait der Vater, „hau’s it gwüßt, Daß er so vol Bosget[71] steackat. Seahnt er dô da Hagaschwanz?[72] Schla gauh’ glei äll ôdragfleackat,[73] Laß koi’ Nôht am Kittel ganz.
Launt dia Theama,[74] sag i, schaffet, Fallet d Läus von ui aweag; Wenn er nu’ uff d Narra gaffet, Gôht dui Arbet it vom Fleack. Und iahr alti Esel, hairet,
S Schaffa stünd ui besser a’, Wenn er dô, statt daß er stairet,[75] Hofreacht[76] müechtet[77] au da’ Ma’. Singa, Johla, Gspäß in Aihra! Was oin in der Orning deucht,
Ma’ i seall beim Schaffa haira, Denn as macht oim d Arbet leicht. Aber d Juged so verfüahra, Schla mi s Bläßle, gôht it a’. Siehni nomôl karassiara,
Schlani äll in Tenna na’.“ – Saits und luagat fuirig ummi, Aber s muckt se koiner maih, It der Veri,[78] it der Dommi,[79] It der Veit und Batlamai,
Gschweigis d Grait und d Nais und d Zilla,[80] D Zofei,[81] d Mei und d Ulia’,[82] O dia sind so mäuslestilla, Daß ma’ Leinset[83] säa’ ka’. Und der Vater wôrflat d Bolla
Hintre gegam Deichselloch, D Buaba müasset Fuater holla, Und so bschluißt ma’ d Liacharwoch.
- ? Flachsausraufen.
- ? Weidlich, hurtig.
- ? Bettüberzug.
- ? Hüpfet.
- ? Ausruhen.
- ? Bettkissen.
- ? Schließen.
- ? Kehrt.
- ? Den anderen.
- ? Streifen.
- ? Vorwärts.
- ? Bund.
- ? Mager.
- ? Korb mit Essen.
- ? Krug.
- ? Milch
- ? Uebertuch.
- ? Agnes.
- ? Dionys.
- ? Hirtenhaus.
- ? Bäuche.
- ? Brotsack.
- ? Flasche.
- ? Gänserich.
- ? Schochen.
- ? Fest.
- ? Zeit zum Aufhören.
- ? Das Glockenzeichen mittags 11 Uhr zum Kochen für die, welche auf dem Feld sind.
- ? Rest.
- ? Kirchweihkrug.
- ? Stark.
- ? Links, rechts.
- ? Geordnet.
- ? Erlustigen.
- ? Groppen, kleine Fische.
- ? Mit den Händen gewellte.
- ? Niederschlag von zerlassener Butter.
- ? Haltet.
- ? Stampfschlegel.
- ? Sprosse.
- ? Pur.
- ? Hüben.
- ? Drüben.
- ? Abheben.
- ? Gret.
- ? Regula.
- ? Eulalia.
- ? Zurück gehen.
- ? Kürzer ab.
- ? Dahersagen.
- ? Scheune.
- ? Hören auf.
- ? Schleichen fort.
- ? Stelzen-Ignaz.
- ? Gallus.
- ? Wurz-Maria.
- ? Unname.
- ? Halbstiefel.
- ? Geworfen.
- ? Wandsäule.
- ? Hechelbaum mit eisernen Kämmen oder Riffeln zum Abraufen der Bollen d. h Samenkapseln.
- ? Schlüpfrig.
- ? Kamm.
- ? Samenkapseln.
- ? Flachsbündel.
- ? Schnurren.
- ? Bleckt die Zähne.
- ? Hacken.
- ? Narrenspiel.
- ? Segnen.
- ? Bosheit.
- ? Farrenschweif.
- ? Otterfleckig, bunt.
- ? Dummheiten.
- ? Störet.
- ? Frischweg.
- ? Machtet.
- ? Xaver.
- ? Dominikus.
- ? Gret, Agnes, Cäcilia.
- ? Sophie.
- ? Juliane.
- ? Leinsamen, man braucht stilles Wetter zum Säen des Leinsamens.
Eingetragen am 08.11.2011 09:34:07 von 2rhyme
Autor: Michel Buck
Quelle: de.wikisource.org
Weitere Informationen unter: http://de.wikisource.org
|